( مسأله 123 ) : اگر بواسطة ندانستن مسأله نجس بودن وپاك بودن چيزى را نداند ، مثلا نداند فضله موش پاك است يا نه ، بايد مسأله را بپرسد ، ولى اگر با اين كه مسأله را مىداند ، در چيزى شك كند كه پاك است يا نه ، مثلا شك كند كه آن چيز خون است يا نه ، يا نداند كه خون پشه است يا خون انسان ، پاك مىباشد ، ووارسى كردن يا پرسيدن لازم نيست . ( مسأله 124 ) : چيز نجسى كه انسان شك دارد پاك شده يا نه ، نجس است ، وچيز پاك را اگر شك كند نجس شده يا نه ، پاك است . واگر هم بتواند نجس بودن يا پاك بودن آن را بفهمد لازم نيست وارسى كند . ( مسأله 125 ) : اگر بداند يكى از دو ظرف يا دو لباسى كه از هر دوى آنها استفاده مىكند نجس شده ونداند كدام است ، بايد از هر دو اجتناب كند ولى اگر مثلا نمىداند لباس خودش نجس شده يا لباسى كه از تصرف أو خارج بوده ومال ديگرى مىباشد ، لازم نيست از لباس خودش اجتناب نمايد . چيز پاك چگونه نجس مىشود ( مسأله 126 ) : اگر چيز پاك به چيز نجس برسد وهر دو يا يكى از آنها بطورى تر باشد كه ترى يكى به ديگرى برسد ، چيز پاك نيز نجس مىشود ، وهمچنين اگر به چيز سومى با همان رطوبت برسد نجسش مىكند ، ومشهور فرموده‌اند كه متنجس بطور مطلق منجس است ، ولى اين حكم با تعدد واسطه محل اشكال است . بلكه حكم به طهارت خالى از قوت نيست ( مثال ) در صورتي كه دست راست به بول متنجس شود ، آنگاه آن دست را با رطوبت با دست چپ ملاقاة كند اين ملاقاة موجب نجاست دست چپ خواهد بود ، واگر دست چپ بعد از خشكيدن با لباس مرطوب مثلا ملاقاة كند لباس نيز نجس